از دوست به یاد دوست خرسند

وقتی می بینم کسی از عشق می گوید، یا میان تنگنای پسلرزه های تجربه ای به عشق آلوده، چرخ می زند...نگاه که می کنم این رقصیدن را و بی خود شدن از انتخاب و مراعاتِ تکراری شدن، در امتداد این آلایشگری، که عشق می نامیم...وقتی هزار بار دوره کردنِ راه های با او از دوست به یاد دوست خرسند...